สุขภาวะทางปัญญา

“สังคมกำลังมีทุกข์มาก บกพร่องมาก รุนแรง ในระดับแย่มาก”
“สังคมที่เป็นอยู่ ขาดแคลนในเรื่องของจิตมาก ต้องการการพัฒนาอย่างยิ่ง”
“คนจำนวนมากไม่เข้าใจสารัตถะความสำคัญของการมีชีวิต กำลังหลงทาง”
“ เป็นวัฒนธรรมของความโลภ เป็นทาสของการบริโภค เป็นทาสของการตลาดอย่างแท้จริง”
“พฤติกรรมแบบนี้หรือวิถีชีวิตแบบนี้จะนำไปสู่ ความโลภ โกรธ หลง ความเห็นแก่ตัว ความขัดแย้ง”
“สังคมต้องการสุขภาวะทางปัญญาของคน อันเป็นฐานรากที่จะทำให้สังคมเกิดสุขภาวะในที่สุด”
วิกฤตความรุนแรงและความซับซ้อนของปัญหาในสังคมปัจจุบัน สะท้อนอย่างเด่นชัดว่า หากเรา “คนใต้” ต้องการภาวะที่เป็นสุขหรือที่เรียกว่า สุขภาวะ เราคงต้องกลับไปสู่รากฐานที่เป็นแก่นแท้ของมนุษย์ คือการดำเนินชีวิตด้วยปัญญา